©2019 by MijnDroomfabriek. Proudly created with Wix.com

Zoeken
  • Rian

Loslaten

Loslaten.

Als moeder van drie kinderen ontkom je er niet aan. Deze week stond in het teken van loslaten. Ze worden groter en gaan steeds mee hun eigen weg. Prachtig om te zien maar zo nu en dan vind ik het ook wel eens lastig.


Onze oudste is deze week begonnen op de universiteit in Nijmegen. Een grote nieuwe stap in zijn leven. Wij mogen meegenieten en vanaf de zijlijn nog af en toe wat wijze raad meegeven, die hij dan vrolijk langs zich neer legt. Hij groeit steeds meer in zijn rol als student en ik doe hard mijn best om hem te laten gaan. Dat dit niet vanzelf gaat blijkt wel uit het feit dat ik op de ochtenden dat hij om 7 uur de trein moet halen, al om half 6 wakker wordt en vervolgens lig te luisteren hoe hij keurig op tijd op staat om op weg te gaan naar een nieuwe dag aan de uni.


Met onze middelste, 5e klas VWO, heb ik afgesproken dat ik hem ’s morgens niet meer wakker maak. In het vorige schooljaar leverde dit geregeld wrevel op omdat ik hem ook wel eens wakker maakte als hij het eerste uur vrij had. Het blijkt dan nog best moeilijk om ’s morgens gewoon niets te doen en er op te vertrouwen dat hij zelf op tijd op staat om tijdig in de les te zitten. Het is overigens wel elke morgen gelukt. Toch wel een bewijs dat het goed is om dingen los te laten en de verantwoordelijkheden daar neer te leggen waar ze horen te liggen, bij hem!


Onze jongste, nu een echte groep 8-er, mag vanaf dit jaar toch echt alleen op de fiets naar muziekles, vriendinnetjes, de orthodontist en zo. Ook als dat helemaal aan de andere kant van de stad is. Deze week kwamen ze allemaal aan bod. Met een knoopje in mijn buik heb ik haar laten gaan. En ja, ook dat gaat gelukkig helemaal prima! Ook zij gaat op zoek naar haar eigen weg.


Loslaten, loslaten, loslaten. Elke dag krijg ik de gelegenheid om te oefenen en zo zal het langzaam maar zeker toch steeds een beetje beter gaan.



MijnDroomfabriek twittert onder de naam @MijnDroomtweets

1 keer bekeken